Chinese ondernemingen trekken massaal naar Indonesische nikkelprojecten

In Jakarta, ongeveer 5000 kilometer ten zuiden van Beijing, opereren Chinese mijnbouwbedrijven in 's werelds grootste bekende nikkelreservecentrum. Op de Indonesische eilanden Sulawesi en Hamahara heeft China raffinaderijen, smelterijen, een nieuwe metallurgische school en zelfs een nikkelmuseum gebouwd.

Alleen al dit jaar hebben Chinese ondernemingen 3.2 miljard dollar geïnvesteerd in afgelegen eilanden. De totale investering in de afgelopen 10 jaar heeft 14.2 miljard dollar bereikt – genoeg om China's nikkelvoorziening in het volgende decennium veilig te stellen.

Nikkel wordt voornamelijk gebruikt om roestvrij staal te produceren, maar het is ook een belangrijke grondstof voor de productie van belangrijke onderdelen van elektrische voertuigen. Nikkel is het duurste onderdeel van hoogwaardige batterijen. Met de ontwikkeling van nieuwe energievoertuigen groeit de vraag naar nikkel. De vraag naar nikkel is een probleem voor fabrikanten van elektrische voertuigen over de hele wereld - Elon Musk, CEO van Tesla, smeekte mijnwerkers om "meer nikkel te delven" in de 2020 conference call over inkomsten - vooral voor China, dat de grootste plug-in heeft automarkt ter wereld.

China's nikkelreserves zijn minder dan 5% van 's werelds bekende reserves. Daarom heeft China zijn zinnen gezet op het buitenland om een ​​win-winsituatie te bereiken door kapitaal en technologie te verstrekken. Michelle Foss, een onderzoeker aan het Baker Energy Research Center van Rice University, zei: "China is bereid en bereid om te investeren in plaatsen die nog niet zijn bezocht door bedrijven in de Verenigde Staten, Europa, Canada en Australië." Op dit moment is Indonesië een partner geworden van Chinese ondernemingen. President Joko van Indonesië is vastbesloten om nikkelerts en andere ruwe producten te verwerken en te produceren door buitenlands kapitaal en technologie te introduceren, om zo zijn land te verlossen van de export van grondstoffen. Door kapitaal en technologie te verstrekken, hebben Chinese ondernemingen de transformatie van de Indonesische nikkelindustrieketen grotendeels bevorderd. Aan de ene kant hebben ze zich ontwikkeld, aan de andere kant hebben ze Indonesië geholpen zijn industrie te upgraden en win-winresultaten te behalen.

Natuurlijk kunnen de vooruitzichten van Indonesië voor de toekomst verder gaan dan dat. De Indonesische president Zoko zal in 2020 de export van metaalerts verbieden en de export van geraffineerde producten aan banden leggen. In de afgelopen twee jaar is de Indonesische nikkelexport enorm gestegen van 3 miljard dollar naar 30 miljard dollar. "We hopen te profiteren van export met toegevoegde waarde, zodat het land inkomsten kan verkrijgen in de vorm van belastingen en nieuwe werkgelegenheid", zei president Joko in augustus in een interview in Jakarta.

Natuurlijk wil de Indonesische overheid niet alleen nikkelhalffabrikaten verwerken, maar ook via buitenlandse ondernemingen een volledige nikkelindustrieketen tot stand brengen. De Indonesische overheid wil niet alleen batterijen maken, maar slechts de helft. Ook in Indonesië willen ze elektrische auto's gaan maken. De Indonesische regering heeft een breed net in industriële ontwikkeling uitgespreid, maar tot nu toe zijn alleen Chinese ondernemingen bereid om grote hoeveelheden kapitaal en technologie in productiefaciliteiten te investeren. In het afgelopen decennium investeerden Australië, Canada, Zuid-Korea en de Verenigde Staten samen slechts 1.5 miljard dollar in Sulawesi en Hamahara.

Een deel van de aarzeling kan te wijten zijn aan het feit dat het meeste nikkel dat in Indonesië wordt gewonnen, laagwaardig nikkel is dat wordt gebruikt voor roestvrij staal. Fabrikanten van lithium-ionbatterijen hebben nikkel van klasse 1 nodig met een zuiverheid van meer dan 99.8%. Tot nu toe hebben producenten het kunnen verkrijgen uit meer overvloedige nikkelsulfide-afzettingen, voornamelijk in Australië en Canada, maar met de toename van de productie van elektrische voertuigen is de concurrentie om nieuwe voorraden te ontwikkelen aan de gang. Daartoe passen Chinese bedrijven een technologie toe die hogedrukzuuruitloging (HPAL) wordt genoemd. Dit is een moeilijke, kostbare en milieubelastende technologie. Vanuit het perspectief van de marktvraag naar puur nikkel zal de nikkelprijs echter hoog blijven en de ertsprijs laag, wat HPAL ondanks de hoge kosten commercieel haalbaar maakt.

GEM, een leverancier van Samsung Electronics, en CATL, 's werelds grootste fabrikant van accu's voor elektrische voertuigen, hebben in september gezamenlijk een HPAL-productielijn gelanceerd in Indonesië. Qingshan Holdings, 's werelds grootste producent van nikkel en roestvrij staal, is van plan om 100000 ton semi-geraffineerde producten genaamd nikkel mat te leveren vanuit zijn HPAL-raffinaderij in Sulawesi aan twee Chinese bedrijven.

"China heeft meer stroomopwaartse metaaltechnologieën en ze zijn bereid die met ons te delen", zei Luhut Panjaitan, minister van Investeringen en Maritieme Zaken van Indonesië, in september op weg naar het eiland Sulawesi, op vier uur rijden van de hoofdstad.

Dhr. Panjaitan bezocht Morowali Industrial Park, waar lithium-ionbatterijfabrieken zijn die worden ondersteund door Qingshan en CATL, raffinaderijen die worden beheerd door Zhejiang Huayou Cobalt Industry, en de locatie van toekomstige CNGR Advanced Materials-smelters. Overal waar hij kwam, werd hij begroet met spandoeken in het Mandarijn en Indonesisch.

China heeft Indonesië niet alleen geholpen met de nikkelwaardeketen, maar heeft ook productietechnologie gedeeld en geïnvesteerd in training en ontwikkeling.